Rajd rowerowy. Otwarcie olsztyńskie…

Zapraszamy na otwarcie olsztyński…

Rowerowe podchody "ORIENTUJ SIĘ! W …

Zapraszamy na IV edycję rowerowej …

Pierwszy raz na rowerze elektryczny…

Rowery elektryczne wciąż są selekt…

Ostróda: „Muzyczne Podwieczorki na …

Nawiązując do tradycji niegdysiejs…

Pierwsze podanie nowatorskiego leku…

Najnowocześniejsze leczenie rdzen…

«
»

Jutro rozpoczynają się II OLSZTYŃSKIE SPOTKANIA TEATRÓW JEDNEGO AKTORA „SOLO”

Mówi się, że monodram, czyli teatr jednego aktora, należy do najtrudniejszych form teatralnych. Nie zgadzamy się z tym! Z naszej perspektywy jest jednym z najprzyjemniejszych, uroczych, wciągających i magicznych indywidualnych działań twórczych! SOLO, czyli II OLSZTYŃSKIE SPOTKANIA TEATRÓW JEDNEGO AKTORA, to nie tylko konkurs, w którym prezentują się zawodowi aktorzy i aktorzy teatrów niezależnych, ale również pokazy spektakli mistrzowskich, poligon dla recenzentów piszących do gazetki festiwalowej, a także rozmowy kuluarowe i dyskusje.

21 lutego 2014 roku (piątek)

16:45 INAUGURACJA FESTIWALU (Olsztyński Teatr Lalek)
17:00 Krzysztof Grabowski Patryk K. (Olsztyński Teatr Lalek) 60 min
18:30 Jerzy Pal Kolega Mela Gibsona (Kamienica Naujacka MOK) 60 min.
20:00 Bartosz M. Martyna Performer (Olsztyński Teatr Lalek) 50 min.
21:15 Darek Sosiński Na kuchennych schodach (Kamienica Naujacka MOK) 50 min.

22 lutego 2014roku (sobota)

15:00 Dominika Kojro Jolie (Olsztyński Teatr Lalek) 50 min.
16:15 Tomasz Błasiak  Kwiaty dla Algernona (Kamienica Naujacka) 60 min.
17:30 Ewelina Damps Wdowy (Teatralny Spichlerz MOK) 50 min.
19:00  Iza Kała Kredyt Zaufania (Kamienica Naujacka MOK) 60 min.
20:30 Irena Jun Sonata księżycowa Spektakl Mistrzowski (Olsztyński Teatr Lalek) 40 min.
21:30 OGŁOSZENIE WERDYKTU ORAZ WRĘCZENIE NAGRÓD

GAZETKA FESTIWALOWA
Pod wodzą Pani dr Kamili Bialik oraz redakcją studentów dziennikarstwa oraz filologii polskiej Wydziału Humanistycznego UW-M: Sebastiana Chrostowskiego, Krzysztofa Pawikowskiego, Bartosza Ławrynkowicza, Anny Łęczkowskiej, Natalii Wiertel.

 

Krzysztof Grabowski „PATRYK K.”

Scenariusz: Krzysztof Grabowski na podstawie Jerzego Pilcha: „Miasto utrapienia”, „Moje pierwsze samobójstwo”, „Marsz Polonia”.
Konsultacja reżyserska: Andrzej Szubski
Muzyka: Anthony and the Johnsons
Czas trwania: 60 min.

Data premiery: 16 października 2011 roku
Uteatralizowana wersja coraz bardziej popularnego w Polsce „stand-up comedy”. „Polska jest piłkarską potęgą świata, a papież zawsze jest Polakiem…” Jest to próba wytyczenia i zatarcia granicy między tym, co śmieszne a tym, co tragiczne. Błahe a poważne. Istotne a nieistotne. Wszystko to przykryte opowieścią Patryka, który bez skrępowania mówi o sobie, o swojej rodzinie, swoim życiu seksualnym bądź jego braku. To autobiograficzna opowieść z pozoru normalnego człowieka, w której rodzi się czy też odsłania dewiant.

KRZYSZTOF GRABOWSKI– aktor Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach, absolwent PWST we Wrocławiu w 2007. W latach 2006-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2012 aktor Teatru im. A. Sewruka w Elblągu. Uhonorowany nagrodami: Prezydenta Elbląga, Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego za twórczą pracę na rzecz Warmii, Mazur i Powiśla oraz inicjatywy realizowane w obszarze kultury, Marszałka Województwa Dolnośląskiego za twórczą pracę na rzecz Dolnego Śląska, Stypendysta Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego w roku 2011.

Jerzy Pal „KOLEGA MELA GIBSONA”
Autor: Tomasz Jachimek
Reżyseria: Tomasz Piasecki
Muzyka: fragment utworu zespołu Queen pt. „We Are The Champions”
Czas trwania: 60 min.

Data premiery: 4 września 2011 roku

„Kolega Mela Gibsona” to relacja aktora opowiadającego o swej wyboistej drodze artystycznej i życiowej, w której otarł się o wielkość (spotkanie Mela Gibsona, entuzjastycznie przyjęta rola w klasycznej sztuce „Cyrano de Bergerac”), ale i doznał bolesnego upadku (nieudany… napad na kantor). Bardzo dobry tekst Tomasza Jachimka, który z rozbrajającą niefrasobliwością i sporą dozą humoru ukazuje w krzywym zwierciadle różne cienie i blaski aktorskiego zawodu spotkał się ciepłym przyjęciem publiczności. Jest to satyra na tak zwane „środowisko”, ale też wgląd w egzystencję aktora, nie pozbawiony autoironii. Wydarzeniem poprzedzającym powstanie tekstu było, jak wspomina sam Jachimek, spotkanie przy wódce ze znanym Aktorem.
W swoje sztuce Jachimek opowiada o losach Feliksa Rzepki przedstawiciela rodzimego show biznes, aktora teatralnego, niegdyś popularnego i lubianego, teraz przeżywającego schyłek swojej kariery.

JERZY PAL – urodzony w 1962 r. w Krakowie. Aktor, absolwent Szkoły Teatralnej przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984). W 1999 ukończył Wydział Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie, a w 2002 roku Studia Podyplomowe na UJ w Krakowie (zarządzanie w kulturze). Pracował jako aktor w teatrach: Wybrzeże w Gdańsku, im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, Satyry „Maszkaron” w Krakowie. W latach 1989-90 przebywał w USA, gdzie występował na scenie Wooden Galery Jerzego Kenara w Chicago (grał m.in. w spektaklu „Audiencja” Vaclava Havla). Po powrocie do Polski pracował m.in. w Teatrze Nowym w Łodzi i w Teatrze Ludowym w Krakowie. Występował w serialach telewizyjnych (”M jak miłośc”, „Na Wspólnej”, „Psie serce”, „Pensjonat pod Różą”, „Plebania”, „Kryminalni”, „Faceci do wzięcia”, „Przeznaczenie”, „Prawo Agaty”), filmach fabularnych („Sztuczki”, „U Pana Boga w ogródku”, ‚Księstwo”, „Papusza”).
W swoim dorobku ma zarówno role w sztukach klasycznych m.in. „Romeo i Julia”, „Świętoszek” i in. Stworzył wiele charakterystycznych ról, komediowych i kabaretowych na deskach teatralnych całej Polski. W Tarnowie wystąpił w „Liczbie aniołów” (Teatr Nie Teraz) oraz w „Bracie naszego Boga”, „Makbet”, „Powrót krasnoludków”, „Trzy siostry”, „Szwejk. Na tyłach”, „Lokomotywa”, „Babcia mówi pa pa, „Piękna Lucynda”, „W pokoju obok”.

Bartosz M. Martyna „PERFORMER”
Scenariusz, reżyseria: Bartosz M. Martyna
Choreografia i współpraca: Aleksandra Dziurosz
Muzyka: Aleksandra Bilińska, Aldona Nawrocka, Marek Kacprzak, fragmenty utworu Fryderyka Chopina
w spektaklu wykorzystano utwór Konstantego I. Gałczyńskiego „Xymena”
czas trwania: 60 min.

Data premiery: 28 września 2013 roku
Kim jest performer? Czym jest performans? Te dwa pytania funkcjonują w świadomości „przeciętnego zjadacza chleba” obok pytań: „jak żyć?” lub „czym jest prawda?”. Koegzystują, rzecz jasna, w pewnym od siebie dystansie, wszak konieczne jest posiadanie priorytetów. Nadszedł czas by ponownie zadać pytania o performans i performera – i tak oto padną ze sceny wpisane w pełni autorski monodram zatytułowany Performer. Jak na niedoszłego filozofa przystało, postawienie ich przez autora, nie daje gwarancji uzyskania jednoznacznej odpowiedzi.
Na scenie gościnnie pojawi się performer, gwiazda światowego formatu – Otto Skrävlare.

BARTOSZ MIŁOSZ MARTYNA
aktor. W latach 2002 – 2006 studiował na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 2005 – 2009 student Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, gdzie otrzymał tytuł magistra sztuki. Jeszcze w trakcie studiów aktorskich, w 2008 roku, współpracował z Pawłem Passinim przy spektaklu Hamlet 44. Zagrał w dwóch spektaklach dyplomowych warszawskiej AT – Trzy siostry w reżyserii Andrzeja Domalika i Sceny z Różewicza w reżyserii Wiesława Komasy. W spektaklu dyplomowym Trzy siostry był ponadto asystentem reżysera. W trakcie studiów prezentował spektakl teatru instrumentalnego Obiad w reżyserii Tomasza Bajerskiego na V Międzynarodowym Festiwalu „ACT” w Bilbao. Już jako absolwent Akademii Teatralnej debiutował w 2009 roku na deskach stołecznego Teatru Scena Prezentacje rolą Ludwika XIV u boku Ignacego Gogolewskiego w spektaklu Diabeł w purpurze w reżyserii Romualda Szejda. Był również asystentem reżysera przy spektaklu Diabeł w purpurze. Ponadto współpracuje z: Teatrem Dramatycznym w Warszawie, Teatrem Polonistyki UW, Warszawskim Teatrem Tańca i Teatrem Polskiego Radia. W 2013 roku zadebiutował w filmie Kanadyjskie sukienki rolą Wiktora, u boku Anny Seniuk. W tym samym roku znalazł się w obsadzie Drogówki Wojtka Smarzowskiego. Scenarzysta, reżyser i wykonawca autorskiego monodramu „Performer”, który miał premierę we wrześniu 2013. Od roku 2009 pracuje także jako aktor dubbingowy i lektor.

Dariusz Sosiński „NA KUCHENNYCH SCHODACH” wg W. Gombrowicza
Adaptacja i reżyseria: Dariusz Sosiński
Muzyka: Marcin „SOSNA” Sosiński
Kostiumy: Joanna Walisiak Jankowska
Czas trwania: 50 min.
Data premiery: 10 listopada 2012 roku
Kanwą młodzieńczego opowiadania Witolda Gombrowicza „Na kuchennych schodach” jest motyw rozpaczliwego, pokątnego uwodzenia „sług do wszystkiego”, które zresztą z reguły nie dochodzi do skutku. Główny bohater, Filip, jest wytwornym urzędnikiem MSZ, subtelnym i słabym człowiekiem. Ponieważ wstydzi się swych dziwnych skłonności, żeni się z kobietą „stanowiącą zupełne antidotum sługi”. Ale obcując z nią, ma wrażenie, że przebywa stale we „wrogiej, oziębłej krainie”. Sługi zaś wzruszają go swą naturalnością, abnegacją, zwierzęcą prostotą. „Idzie, poruszając siedzeniem, stawia niemrawo grube, krótkie łydy, gołe w lecie, a zimą w grubej, białej, bawełnianej pończosze”. Filip ma ogromne trudności z nawiązaniem z nimi kontaktu. Budzi nieufność, „prymitywną dumę” albo wręcz wesołość prostych kobiet – jest bowiem lękliwy i nerwowy. „Musiało być we mnie coś podjudzającego, co działało jak czerwona płachta na ich organ śmiechu”.
DARIUSZ SOSIŃSKI – aktor Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu. Z wykształcenia: aktor teatralny (ukończył PWST Wrocław Wydział Aktorski i Lalkarski), z pasji: muzyk, scenograf, reżyser, oraz adaptator wszelakiej literatury. W latach 2000-2012 prowadził prywatny Teatr „STUDIO SonDa” o charakterze impresaryjnym tworzącym małe formy wyrazu scenicznego. W maju 2013 wyreżyserował w Teatrze TAM 2 „Zbrodnię premedytacją” wg własnej adaptacji na podstawie opowiadania Witolda Gombrowicza o tym samym tytule, czym zaznaczył swoją współpracę z tą sceną. Jest właścicielem Studia nagrań: dubbing, lektor, copywriting. Członek ZASP-u.
Dominka Kojro „JOLIE”
Reżyseria: Jakub Roszkowski
Tekst: „Jolie” Jakuba Roszkowskiego
Muzyka: Michał Siwak
Scenografia wirtualna: Małgorzata Wojtkowiak
Kostiumy: Alicja Antoszczyk
Czas trwania: 50 min.

Data premiery:20.03.2013 Teatr Współczesny Wrocław, w ramach 34.Przeglądu Piosenki Aktorskiej

Ma na imię Jolie. Jest pokojówką w najwspanialszym hotelu na świecie. Obcuje z
hotelowymi gośćmi w bardzo specyficzny, intymny sposób. Wnika w ich prywatność,
w ich – pozostające ukryte za zamkniętymi dla innych drzwiami – sekrety. Właśnie
rozpoczyna kolejny dzień pracy. Kolejne pokoje, kolejne spotkania, kolejne nowe
doświadczenia. Wyrusza w podróż przez pokoje, a jednocześnie w podróż
wewnętrzną, w głąb siebie. Jaki będzie dla niej ten dzień? Co spotka ją na końcu tej
drogi? Jolie to projekt łączący w sobie elementy teatralnego monodramu, koncertu
muzycznego i animacji, inspirowany między innymi opowiadaniem Numery Olgi
Tokarczuk, filmem Cztery pokoje Tarantino, Andrews, Rockwella i Rodriqueza i
książką Alicja w krainie czarów Lewisa Carolla.

DOMINIKA KOJRO – absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu, stypendystka Institut del Teatre w Barcelonie. Laureatka nagrody aktorskiej na XXVII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W latach 2011-2012 aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu. Zobaczyć ją można również w filmie „Cisza” w reżyserii Sławomira Pstronga oraz serialach „Pierwsza miłość”.i „Przyjaciółki” Organizatorka i uczestniczka warsztatów aktorskich z actingcoachem Bernardem Hillerem i choreografką Palmer Davis.

 

Tomasz Błasiak „KWIATY DLA ALGERNONA”

Scenografia: HUBERT WURZEL
Muzyka: MICHAŁ GÓRCZYŃSKI
Inspicjent: MAREK GORZKOWSKI
Czas trwania: 60 min.

Data premiery: 28 listopada 2006 roku
Charliego Gordona poddano niezwykłemu eksperymentowi, który ma spowodować wzrost jego inteligencji. Podany środek zaczyna działać rewelacyjnie. Ociężały ignorant Charlie zmienia się w błyskotliwego erudytę, który zaczyna górować nie tylko nad doświadczalną myszą Algernonem, ale też nad całym swoim otoczeniem. Tylko czy Charlie Gordon stanie się przez to bardziej szczęśliwy?
Spektakl przygotowany w koprodukcji z DG Rafał Sisicki.

TOMASZ BŁASIAK – ukończył warszawską Akademię Teatralną w roku 2004. Współpracował ze Sceną Prezentacje oraz Teatrem Polskim w Warszawie. Szerszej widowni znany jest z serialu Samo życie. W Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera zadebiutował w gościnnym spektaklu Kwiaty dla Algernona, za który otrzymał pierwszą nagrodę na 36. Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora. Do zespołu Teatru Powszechnego dołączył w kwietniu 2008 roku. Jest cenionym aktorem dubbingowym. W 2012 roku brał udział w nowatorskim projekcie „Teatr w klasie”, w ramach którego przygotował monodram Sebastian X (reżyseria Grażyna Kania). Za rolę w tym spektaklu otrzymał nagrodę na 42. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (październik 2013).
Ewelina Damps „WDOWY”
Reżyseria: Marek Brand, Alicja Mojko
W oparciu o książki: „Abelard i Heloiza” Pierre’a Abélarda, „Papieżyca Joanna”
Donny Woolfolk Cross oraz R. Duncan „Abelard i Heloiza”, spolszczył J. S. Sito
Muzyka: Tomasz Kobiela

Czas trwania: 50 min.

Data premiery: 19 grudnia 2010 roku

Trzy kobiety: Onafrios, papieżyca Joanna i Heloiza, spotykają się w bliżej
niedookreślonej czasoprzestrzeni, aby opowiedzieć sobie nawzajem historie swojego
życia. Każda z nich powraca do czynności, które składały się na ich codzienność, a
jednocześnie opowiada o swoich szczególnych relacjach z Bogiem, o miłości do
mężczyzn, a może bardziej o pragnieniu wdarcia się do męskiego świata. Ich
opowieści są formą intymnej spowiedzi, pewnego rodzaju samooczyszczenia.
Upór w dążeniu do realizacji swych planów, chęć posiadania wiedzy zarezerwowanej
tylko dla mężczyzn, determinacja w poszukiwaniu prawdziwej, niczym nieskażonej
miłości były impulsami kształtującymi poglądy i decyzje tych trzech postaci. Silny
sprzeciw wobec zastanego porządku nie może przejść bez echa. Każda zaznała
niewymownej, lecz nieuchwytnej i nierzeczywistej miłości i musi liczyć się z pozostałą głuchą pustką wdowiej samotności.

EWELINA DAMPS – animatorka kultury, aktorka, z wykształcenia teatrolożka
i germanistka, doktor nauk humanistycznych i wiedzy o teatrze – autorka rozprawy
o historii niemieckiego Teatru Miejskiego w Gdańsku na początku XIX wieku,
wcześniej aktorka Teatru Snów, obecnie występuje projektowo (spektakle „Wdowy”,
„W oparach absurdu”), kierownik klubu Projektornia GAK, gdzie realizuje szereg
projektów kulturalnych.

Iza Kała „KREDYT ZAUFANIA”
Autor: Aneta Wróbel
Reżyseria: Aneta Wróbel
Muzyka: Zuzanna Falkowska
Czas trwania: 60 min.

Data premiery: 2 marca 2013roku

Czy ktoś z Państwa przeżył kiedyś kurs samorozwoju? Teraz czas to przeżyć z Izą!
„Kredyt zaufania” to monodram utrzymany w konwencji kursu rozwoju osobistego, którego główną bohaterką jest profesjonalna Trenerka, która z potrzeby  lepszego zademonstrowania materiału, wciela się w przykładowe postacie.
Wojująca Kosmetyczka przybliży widzom sekrety kobiecej urody i tajniki prawdziwej walki o mężczyznę.
Mroczna Dudziak Sceny Alternatywnej – o pseudonimie artystycznym Muka – wpuści do mrocznej piwnicy swoich relacji z matką. W ciągu godzinnego kursu prowadząca Trenerka pomoże pozbyć się lęków, uwolni emocje i wreszcie wesprze w rozdmuchaniu nadziei.  Wystarczy dać jej tylko… kredyt zaufania.

 IZA KAŁA – łódzką filmówkę ukończyła dyplomowym spektaklem „Tlen” w reżyserii Pawła Niczewskiegonagrodzonym na Festiwalu Malta. Znane są jej sceny i kuluary największych polskich teatrów – warszawskich Narodowego, Polskiego, Studio oraz wrocławskiego Ad Spectatores. Ale świat ją wzywał – przebiła się nawet do Moskwy, gdzie kilkakrotnie współpracowała z Teatrem DOC oraz do stolicy Niemiec, gdzie w 2006 roku została zaproszona na Berlinale Talent Campus, by od tego czasu wspierać niekiedy niemieckie produkcje serialowe („Tatort”, „SOKO Leipzig”, „Einstarkes Team”) i filmowe („DieUnschuldigen”). Przez miłość do wartościowego kina artystycznego zdarza się jej występować w szkolnych etiudach, filmach studenckich czy reżyserskich debiutach, choć widzom znana jest bardziej z czołowych polskich seriali: „Pierwsza miłość”, „Na wspólnej”, „Barwy szczęścia”czy „Naznaczony”.
Wyróżniona jako Nadzieja w Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych Jacka Sieradzkiego i jako najlepsza rola żeńska w ankiecie „Najlepszy, Najlpsza, Najlepsi” miesięcznika „Teatr” w 2008 roku.
Irena Jun „SONATA KSIĘŻYCOWA”
autorzy: Jorgos Seferis i Yannis Ritsos
inscenizacja: Józef Szajna
muzyka: Bogusław Schaeffer
czas trwania: 40 minut
Data premiery:

Najstarszy, oparty na poezji dwóch greckich poetów monodram Ireny Jun, grany przez nią od niemal 50 lat. Poetycki monolog starej kobiety, która zajęta jest wspominaniem życia, przemijania, w rozpadającym się domu, wzbogacony o spojrzenie liryczne z ulotnych wierszy Jorgosa Seferisa i Yannisa Ristosa został nagrodzony na licznych festiwalach Teatru Jednego Aktora, zaś kompozytor Bogusław Schaeffer na podstawie spektaklu skomponował operę radiową. Inscenizacja jest dziełem Józefa Szajny.
IRENA JUN – na stałe jest aktorką warszawskiego Teatru Studio, gdzie prowadzi autorski cykl prezentacji „Irena Jun i poeci”. Wykładowczyni Akademii Teatralnej. Wybitna monodramistka i reżyser (m.in.: Teatr Współczesny w Szczecinie, Teatr Śląski w Katowicach). Prowadzi Jednoosobowy Teatr Poezji Ireny Jun. Grała w spektaklach Józefa Szajny i Jerzego Grzegorzewskiego. Jej wielokrotnie nagradzane monodramy znane są w całej Polsce i za granicą. Wielokrotnie grała w Lublinie prezentując tu swoje spektakle na podstawie twórczości Adama Mickiewicza, Cypriana Kamila Norwida, Witolda Gombrowicza, Wisławy Szymborskiej czy Józefa Tischnera. W wydanej w USA książce pt. „Women in Beckett” uznana została za jedną z najlepszych wykonawczyń ról beckettowskich na świecie. Bohaterka książki Ewy Bułhak „SZUKANIE MONOLOGU. O teatrze Ireny Jun”. Odznaczona Złotym Medalem – Gloria Artis „Zasłużony Kulturze Polskiej”, a ostatnio Splendorem Splendorów – nagrodą Teatru Polskiego Radia za całokształt twórczości.

JURY:

Wiesław Geras założyciel i animator Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Jednego Aktora; pomysłodawca i dyrektor festiwalu WROSTJA, czyli najstarszego festiwalu monodramów na świecie, organizowanego we Wrocławiu od 1966 roku. Przez wiele lat pracował w agencji prasowej Intrepress. Kierował także wydawnictwem „Wratislavia” oraz rocznikiem „Kalendarz Wrocławski”. Jest także dokumentalistą wrocławskiego życia kulturalnego. Mówią, że to człowiek instytucja, z notesem wypełnionym telefonami teatrologów, menedżerów, reżyserów, dziennikarzy czy aktorów. Udawało mu się ściągnąć na wrocławskie sceny artystów z najdalszych stron świata.

Zbigniew Głowacki reżyser teatralny, dyrektor Olsztyńskiego Teatru Lalek, absolwent polonistyki UW.

Prof. Bohdan Głuszczak  reżyser, pedagog, aktor i dyrektor słynnej Olsztyńskiej Pantomimy Głuchoniemych.

Krystyna Jędrys aktorka, teatrolog, pedagog. Specjalistka w zakresie emisji głosu. Przygodę z teatrem rozpoczęła w Słupsku, w znanym Ośrodku Teatralnym Rondo. Dalsza droga artystyczna to teatry zawodowe Teatry Muzyczny w Słupsku, Teatr Dramatyczny im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu czy Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Współpracowała z takimi reżyserami, jak: Maciej Prus, Marek Grzesiński, Ryszard Peryt, Paweł Nowicki, Roman Kordziński, Adam Hanuszkiewicz i wielu innych.
Poza pracą na scenie, realizowała edukacyjne programy teatralne, spektakle dla dzieci
i młodzieży oraz warsztaty emisji głosu. Grała w filmach, współpracowała z Olsztyńskim Teatrem Lalek , Radiem Olsztyn i Studiem Aktorskim im. Aleksandra Sewruka
w Olsztynie. Założycielka i reżyserka Grupy Teatralnej  KOKON, działającej przy Miejskim Ośrodku Kultury w Olsztynie. Od kilku lat także teatroterapeuta.

Aldona Machnowska-Góra dyrektorka TEATRU WARSAWY oraz Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego, Wiceprezeska Stowarzyszenia Teatru Konsekwentnego. 2013 członkini zespołu sterującego Programu Rozwoju Kultury w Warszawie „Miasto Kultury i Obywateli”, w latach 2008-2010 członkini prezydium ds. teatru Komisji Dialogu Społecznego ds. Kultury przy Biurze Kultury m. st. Warszawa, 2008 pomysłodawczyni i założycielka Porozumienia Nowe Teatry Repertuarowe ENTER (Teatr Polonia, Montownia, Druga Strefa, Wytwórnia, Studio Teatralne Koło i Teatr Konsekwentny), w 2007 koordynatorka Warszawskich Nocy z Tańcem Współczesnym oraz koordynatorka Kabaretowych Nocy na Starówce, w latach 2002-2005 kierowniczka organizacji imprez artystycznych, Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej, Teatr Stara ProchOFFnia w Warszawie Producentka spektakli teatralnych.

 

II OLSZTYŃSKIE SPOTKANIA TEATRÓW JEDNEGO AKTORA „SOLO”
21-22 lutego 2014 roku pod patronatem Prezydenta Olsztyna

Współorganizacja: Olsztyński Teatr Lalek, Samorząd Miasta Olsztyna
Współpraca: Wydział Humanistyczny UW-M
Patronat medialny: e-teatr.pl, wm.pl, olsztyniak.pl, Polskie Radio Olsztyn,
Gazeta Olsztyńska

źródło: Mat. prasowe MOK Olsztyn