Olsztyn: NOWOCZESNOŚĆ NA WARMII AD …

21 listopada 2017, o godzinie 17.00…

Olsztyn: WSPOMNIENIE TADEUSZA NALEP…

10 lat temu odszedł Tadeusz Nalepa,…

Rzeszów: Tak studenci WSPiA bawili …

„My koty łaciate przysięgamy na mam…

XVI Ogólnopolskie Otwarcie Sezonu M…

Tej zimy również nie wystraszą się …

Olsztyn: „Słowo o przyszłości. Dzie…

Jaka jest przyszłość człowieka? Czy…

«
»

Dąb Bartek

Dąb Bartek – dąb szypułkowy chroniony jako pomnik przyrody, rosnący przy drodze w leśnictwie Bartków między Zagnańskiem i Samsonowem (gmina Zagnańsk), w województwie świętokrzyskim.

Wiek tego drzewa oceniany jest wg najnowszych badań dendrochronologicznych na 645-670 lat (badania wykonano świdrem Presslera). Dokładny wiek jest niemożliwy do ustalenia, ze względu na spróchniały środek pnia. W okresie międzywojennym wiek tego dębu oceniano nawet na 1200 lat. Od 1952 dąb uznany jest za pomnik przyrody[2]. W 1934 sąd konkursowy pod przewodnictwem profesora Władysława Szafera uznał Bartka za „najokazalsze drzewo w Polsce”. Według jednej z legend Jan III Sobieski i Marysieńka ukryli w Dębie Bartku skarby.

Na pniu Bartka, od strony południowo-wschodniej zawieszone są dwie figury ukrzyżowanego Chrystusa, odlane prawdopodobnie w miejscowych fabrykach żelaza. Na jednej z figur widoczny jest rok 1853. Według ustnych przekazów, miały one być umieszczone na pamiątkę powieszenia na Bartku dwóch oficerów powstańczych z powstania styczniowego. Inna wersja ustnego podania twierdzi, że jeden odlew miał być zawieszony na pamiątkę zwycięstwa Sobieskiego pod Wiedniem, a drugi został umieszczony na Bartku na pamiątkę wygaśnięcia epidemii cholery w 1853 r.

W 1829 dąb miał 14 konarów głównych i 16 bocznych. Obecnie posiada 8 konarów głównych. Największym nieszczęściem dla Bartka był 1906 r. kiedy to grupy bojowe PPS napadały na okoliczne urzędy, posterunki, sklepy, pociągi i kasy kolejowe. Jedna z grup wyruszyła z Kołomani do Samsonowa dokonując napadu na Urząd Gminy. Później udali się w kierunku Zagnańska, aby zdobyć Urząd Nadleśnictwa Samsonów w Bartkowie, ale nie udało się go zdobyć. Opanowano leśniczówkę, zastrzelono nadleśniczego za postrzelenie trzech bojówkarzy. O świtaniu nad ranem jeden z bojówkarzy Izydor Stępień podpalił budynki gospodarcze, znajdujące się 20 m od wschodniej strony Bartka, paliła się słoma i siano wiatr niósł płomienie na Bartka. W latach 20. XX wieku pień drzewa zamurowano wykorzystując kamień wapienny, który w latach 60. usunięto, a ubytek wypełniono plombą z żywicy i zamaskowano płatami kory. 3 czerwca 1991 uszkodzeniu w wyniku uderzenia pioruna uległ jeden z konarów oraz część pnia – powstała tzw. listwa piorunowa. Uszkodzenie zostało zakonserwowane.

W końcu sierpnia 1933 r., w 25-lecie Związku Walki Czynnej powstałego w 1908 r. i Związku Strzeleckiego odbył się zlot w Samsonowie, skąd był przemarsz do dębu Bartka, gdzie odsłonięto pamiątkowy kamień z napisem: W 25-lecie ZWC i Związku Strzeleckiego 1908-1933 Obywatele. Kamień ten przeleżał ponad 30 lat przewrócony napisem do ziemi (do 1984 r.) a obecnie znajduje się po wschodniej stronie Bartka.

Drzewo mierzy obecnie 30 metrów wysokości, obwód pnia wynosi na wysokości 1,30 m – 9,85 m, a przy ziemi 13,4 m, rozpiętość korony 20 m x 40 m, okap korony 720 m³, pierśnica 3,14 m. Miąższość całego drzewa wynosi ok. 72 m³, miąższość grubizny całego drzewa ok. 65 m³, w tym pień główny – ok. 46 m³.

Próchnienie pnia stało się poważnym problemem: grubość zdrowej tkanki nie przekracza 20 cm, a w wielu miejscach wynosi zaledwie 5 cm. Dąb zaczął się niebezpiecznie przechylać pod ciężarem jednego z konarów.

Koło dębu przechodzi POL Szlak zielony.svg zielony szlak turystyczny z Bliżyna do Zagnańska.

źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Dąb_Bartek  / Fot. Internauta

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Tagi